29 Mart 2010 Pazartesi

Arabada 5, evde 15

Galatasaraylı taraftarlar bir haftadır Mustafa Ceceli'nin Kanarya şarkısı ile yatıp kalkıyordu. Hatta bazı blogger arkadaşlar şarkıya klip bile yaptı. Ama makus talih değişmedi. Galibiyet sonrası stattan çalışması düşünülen bu parça resmen elde patladı. Kendilerine Ankaralı Namık'tan Arabada 5, evde 15 hediye olsun.
Karşılaşma öncesi en büyük güvencem 38 numara ayaklarım ve Galatasaray'ın favori olarak gösterilmesiydi. Allah'a şükür ki gittiğim bir derbi maçtan daha zaferle ayrılmayı bana nasip etti. Mecidiyeköy'e Fenerbahçe takım otobüsüyle aynı anda giriş yaptık... Tabii Galatasaraylı arkadaşların küfürleri eşliğinde.
ultraAslan'ın "Mekanın Cennet; hakkımız helal olsun!" pankartı beni gülümsetti... Düşünmeden edemedim "Siz hakkınızı helal ettiniz de bakalım Canaydın etti mi? Eğer etmediyse durum vahim." O kadar küfür, o kadar eleştirinin ardından gitti gider.
Basın tribününden tam olarak çekemediğim eski açıktan açılan (umarım yanlış yazmamışımdır ve orası eski açıktır) Özhan Canaydın posteri süperdi. Hemen şunu da belirteyim Özhan Canaydın dün yukarılardan bu maçı izlediyse eğer bu kez Galatasaray taraftarını alkışlamıştır. Çünkü uzun bir aradan sonra bu kadar sessiz sedasız, bu kadar az küfürlü ve bu kadar olaysız bir derbi yaşanmamıştı... Hatta bir avuç Fenerbahçe taraftarının tahriklerine, küfürlerine karşı bile bir hayli sessiz kaldılar. Diyeceksiniz ki ne yapsınlar Kadıköy'deki stres sıkıntı yetmiyor bir de evde golü yemişsin bağırsan ne bağırmasan ne ama biz ne derbiler gördük ortalığın sudan selden geçilmediği.
Galatasaray daha maçın hemen başında mutlak bir pozisyonu değerlendiremeyince "Tamam" dedim. Zaten o ataktan sonra da Fenerbahçe daha etkili bir oyun ortaya koydu. Gökhan Gönül, zaman zaman aksasa da Özer maçın iyileriydi. Galatasaray'ın orta sahasına birşeyler olmuş. Yol geçen hanı. Hepsi kendi çapında yıldız olabilir ama dün gece Galatasaray sıradan bir takım görüntüsündeydi. Bu nedenle "Acaba son dakikada bir gol atar da Johnson'lu zaferi yakalarlar mı?" diye de düşünmedim değil. Ama Galatasaray'ın belalılarından Selçuk sahne alıp tüm düşünceleri alt üst oldu. Nasıl bir goldü. Nasıl oldu hala anlayabilmiş değilim. Nereye baktı nereye vurdu anlamak mümkün değil. Helal olsun.
Maçtan çok sağ tarafta gördüğünüz 3 kişiye değinmek istiyorum. Üçlü aslında bir dördüncüleri de vardı ama fotoğrafı çekerken ben başka bir yere gitmiş, kendileri Jo'nun özel izleyicileri. Arkadaşları mıdır akrabaları mıdır bilemem ama Jo Jo diye ortalığı yıkıp geçirdiler. Tabii maç başlamadn önce. O sesi nasıl çıkarıyorlar, neyle besleniyorlar, her sabah bir koli yumurta mı yiyorlar bilemem. Ama ses son derece gür. Bu arkadaşları kolonlayıp her tribüne 10'ar tane koyacaksın çıkan sesle stat yıkılmazsa yanıma gelin.
Sayan var mı Galatasaray Sami Yen'de kaç maç sonra yenildi :)

6 comments:

[Uğur !] dedi ki...

arkadaki şanslı seyirciler maçı izleyememiş olabilirler... bu senenin modası çok fena ya.. seviyoruz seni jo...

hasan dedi ki...

Yasemincim yazı için ellerine, derbi için 38 numaraya sağlık... Ama blogda bir eksik var. Petit'ten de derbi yazısı bekliyoruz :)

Diego dedi ki...

baslık super olmus :)

hedehödö dedi ki...

bu arada blogumda jo'lu fotoyu kullanabilir miyim?

Yasemin Yıldırım dedi ki...

hedehödö@ kullanabilirsin.

hedehödö dedi ki...

teşekkür ederim.