Burası İstanbul Radyosu

Biraz açılış anonsu gibi oldu farkındayım.
İstanbul'da yolu Harbiye'den geçen her insan gibi önünden yürüyüp gitmişliğim çoktu ancak içine girmişliğim yoktu radyo binasının.
Üniversiteden arkadaşlarla şöyle eski günleri yad etmek için yaptığımız buluşma programının başlangıç noktası oldu TRT İstanbul Radyosu.
Dıştaki ihtişamlı görüntü içeri girdiğinizde yerini tam anlamıyla tarihe bırakıyor... Eski yerler için kullanılan "Tarih kokuyor" deyimini TRT İstanbul Radyosu için hiç düşünmeden kullanabiliriz. İnanır mısınız o kokuyu alabiliyorsunuz...
Girişteki ve bir üst kattaki eski radyolar, kameralar, kayıt cihazları, fotoğraflar insanı yıllar öncesine götürüyor.
Şimdilerdeki avuç içinden küçük radyoların yanında özellikle girişe koyduğum fotoğraf radyo aleminin plazması gibi durmuyor mu? Sol tarafta gördüğünüz sarı monitörün yanındaki kamera 1970'li yıllardan kalma. Sağ tarafta gördüğünüz raftaki kasetler ise program kayıtları.
Binanın içinde bir sürü oda var. Ben orada çalışsam kesin kaybolurdum. Birbirinin aynısı kahverengi büyük kapılar. Biz akşam geç saatte gittiğimiz için ortam bir hayli sakin ve hareketsizdi. Ancak şunu belirteyim ki odaların içi gayet ferah. Yüksek tavan ve beyaz badana ortamı ferahlatan en önemli unsur. Odalarda daktilo görmek bizi bir hayli şaşırttı. "Bu dönemde daktilo" tepkisinin ardından bir de hala kullanıldığını öğrendiğimizde şaşkınlığımız iyice arttı.
Veee sevgili arkadaşımız Çiğdem. Üniversite bittiğinden bu yana TRT İstanbul Radyosu'nda. Pek çok programın hazırlanmasında emeği var. TRT-1'de hafta için hergün 18:00'de yayınlanan Gün Ötesi programında uzun yıllar görev yaptı. Şu sıralar TRT Radyo'da saat 11:00'de yayınlanan Ahmet Turan Şan'ın hazırladığı Türkü Sevdalılar'ı programında Yapım Yardımcısı olarak görev yapıyor. Kendisine bize yaptırdığı kısa radyo turu için teşekkürü buradan da bir borç biliyorum.
Bu arada binada en çok tuttuğum parça sağda gördüğünüz radyo örtüsü oldu. Model çıkarmak isteyenler için büyütülmüş hali aşağıda.